Αντιμετωπίζοντας την αναβλητικότητα

clock proc

Πόσες φορές έχετε αφήσει τον εαυτό σας να αναβάλλει εργασίες που ξέρετε ότι θα χρειαστεί να κάνετε; Πόσες φορές έχετε παρατηρήσει το σημειωματάριό σας να γεμίζει με σημειώσεις εκκρεμοτήτων που φαίνεται να μην φεύγουν ποτέ;

Ίσως δεν είναι πάντα εύκολο να ερμηνεύσουμε το μηχανισμό που μας οδηγεί στην αναβλητικότητα. Πίεση χρόνου, πολλές και πολύπλοκές εργασίες, εργασίες που δεν μας ευχαριστούν, φόβοι, απόσπαση προσοχής; Όλα αυτά μαζί; Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι να γεμίζουμε το μυαλό μας και το γραφείο μας με ένα χάος εκκρεμοτήτων που περιμένει δράση! Και αν προσωρινά μια μικρή «φυγή» μας γλιτώνει από τα να κάνουμε κάτι και μας δίνει μια σύντομη απόλαυση… τελικά συσσωρεύει περισσότερο άγχος και πίεση, όταν δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Δοκιμάστε τα εξής:

Μη ευχάριστες εργασίες: Οι μη ευχάριστες εργασίες σπάνια είναι τόσο άσχημες όσο πιστεύουμε. Ξεκινώντας πρώτα από αυτές φαίνεται σαν να ελευθερώνουμε χρόνο για τα περισσότερο σημαντικά θέματα. Θα νιώσουμε μεγάλη ανακούφιση μόλις τις ξεφορτωθούμε… και ίσως χρειάζεται να αναζητήσουμε τον άνθρωπο για τον οποίο θα είναι ευχάριστες… και να τις αναθέσουμε!

Πολύπλοκες εργασίες: Όταν έχουμε μια πολύπλοκη ή πολύ μεγάλη εργασία να ολοκληρώσουμε, συνηθίζουμε να την αναβάλλουμε επειδή δεν ξέρουμε από πού και πώς να αρχίσουμε, ή επειδή ποτέ δεν έχουμε αρκετό χρόνο για να ασχοληθούμε με αυτή. Για να το αντιμετωπίσουμε, μπορούμε να «κόψουμε» την εργασία σε μικρότερα κομμάτια που θα είναι ευκολότερο να διαχειριστούμε και να ολοκληρώσουμε. Κόβοντάς τη σε μικρά κομμάτια, τα οποία προγραμματίζουμε σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, θα δούμε σύντομα ότι θα έχουμε ολοκληρώσει μέρος του έργου, μειώνοντας τον όγκο που μας τρομάζει.

Αναποφασιστικότητα: Μερικές φορές γινόμαστε αναβλητικοί επειδή δεν μπορούμε να πάρουμε μια απόφαση. Για να το αντιμετωπίσουμε, μπορούμε να καθορίσουμε συγκεκριμένο χρόνο στον οποίο θα πάρουμε την απόφαση, αλλά και τα κριτήρια για την απόφαση. Αν μάλιστα ανακοινώσουμε σε κάποιον (συνάδελφο, συνεργάτη ή φίλο) την προθεσμία μας, θα εντείνουμε τη δέσμευσή μας για μια απόφαση.

Φόβος αποτυχίας: Μερικές φορές, φοβούμενοι τις συνέπειες κάποιου λάθους γινόμαστε αναβλητικοί. Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να μας καθηλώσει. Αναπτύσσοντας μια καθαρή εικόνα στο μυαλό μας για την ολοκλήρωση του έργου και πώς θα νιώθουμε μόλις φτάσουμε εκεί, θα νιώσουμε πιο σίγουρη για την αρχή. Διατηρούμε την προσοχή και τη συγκέντρωσή μας στο τελικό αποτέλεσμα και όχι στη διαδικασία. Κάθε φορά που εντοπίζουμε νέα καθυστέρηση, θυμόμαστε πώς θα είναι μόλις φτάσουμε στο τέλος.

Τελειομανία: Όταν καθυστερούμε επειδή θεωρούμε ότι ποτέ δεν έχουμε κάνει αρκετά για ένα έργο είναι σημαντικό να βάλουμε συγκεκριμένες προθεσμίες στον εαυτό μας. Αυτό που στα δικά μας μάτια μοιάζει με 80% στα μάτια κάποιου άλλου μπορεί να είναι ήδη 100%.

Έλλειψη προσοχής και αυτοσυγκέντρωσης: Δημιουργούμε μια λίστα εκκρεμοτήτων με προτεραιότητες. Δεσμεύουμε συγκεκριμένο χρόνο στο πρόγραμμά για αυτές δραστηριότητες. Όταν νιώθουμε ότι αποσπάται η προσοχή μας, βάζουμε έναν κανόνα στον εαυτό μας (π.χ. δεν θα σηκωθείς από την καρέκλα, δεν θα κάνεις κάποιο τηλεφώνημα, δεν θα δεις κάποια άλλη εκκρεμότητα, κλπ. αν δεν ολοκληρώσεις τη συγκεκριμένη εργασία).

 

Καλή αρχή… από σήμερα!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *