Υποστηρίζοντας τον εαυτό μου στα δύσκολα

Η περίοδος που διανύουμε σίγουρα έχει επιλυφάξει πολλές εκπλήξεις σε όλους μας και μάλλον όχι ευχάριστες. Συναισθήματα θυμού, απογήτευσης, λύπης, αγωνίας συχνά μας κατακλίζουν και μπορεί να δυσκολευτούμε να βρούμε τον τρόπο να βγούμε μέσα από τη δίνη τους. Στο πλαίσιο αυτό θυμηθήκαμε τη γνωσιακή θεραπεία, που έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματική στην αντιμετώπιση πολλών θεμάτων σχετικά με διαταραχές του άγχους, την κατάθλιψη, ακόμη και σοβαρών περιστατικών stress. Αξίζει να ρίξουμε μια ματιά σε βασικές ιδέες της που ίσως μας βοηθήσουν να δούμε αυτά που μας συμβαίνουν με ένα διαφορετικό τρόπο και κυρίως να δράσουμε προς όφελός μας, ώστε να ζούμε καλύτερα, ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.

 

Για να αξιοποιήσουμε τη θεωρία αυτή θα χρειαστεί να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε και να διερευνήσουμε τα πρότυπα αρνητικής σκέψης, αλλάζοντάς τα προς πιο θετικές πλευρές. Τι μπορούμε να κάνουμε;

 

Πρώτα πρέπει να εντοπίσουμε ποιες από τις παρακάτω «ρουτίνες» σκέψης κάνουμε συχνά και έχουν τελικά αρνητικό αποτέλεσμα.

 

Όλα ή τίποτα

Αυτή η σκέψη μας οδηγεί στα άκρα, χωρίς να μπορούμε να δούμε καμία ενδιάμεση κατάσταση. Χρησιμοποιούμε συχνά τις λέξεις «πάντα» και «ποτέ». Έτσι, όταν κολλήσουμε μια μέρα στην κίνηση θα πούμε «Αν βγούμε από την Ευρώπη χάνουμε τα πάντα!» ή «Οι Ευρωπαίου δανειστές θέλουν να μας τα πάρουν όλα!». Με αυτή τη σκέψη βλέπουμε τις πιέσεις και τα προβλήματα μεγαλύτερα από ότι είναι στην πραγματικότητα.

Υπερ-γενίκευση

Σε αυτή την περίπτωση τείνουμε να παίρνουμε μεμονωμένα περιστατικά και καταστάσεις και θεωρούμε ότι κάθε τι στο μέλλον θα συμβαίνει με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, όταν συναντήσουμε ουρά σε ένα ATM ή ένα ΑΤΜ που δεν έχει χρήματα αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα καταφέρουμε να βρούμε χρήματα καθόλου.

Νοητικό φίλτρο

Με αυτό τον τρόπο σκέψης είναι σα να βάζουμε ένα μεγεθυντικό φακό στο μυαλό μας που μεγιστοποιεί τα αρνητικά γεγονότα και σβήνει τα θετικά. Έτσι, κάποιος που έχει αυτό τον τρόπο σκέψης, όταν 10 πράγματα πηγαίνουν καλά και 1 όχι, δίνει σημασία και «θυμάται» μόνο αυτό που δεν πήγε καλά.

Μειώνοντας τη σημασία του θετικού

Παρόμοια με την παραπάνω διεργασία σκέψης είναι και αυτή μόνο που εδώ δε βλέπουμε τίποτα θετικό. Όταν για παράδειγμα μιλάμε σε ένα φίλο ή συνάδελφο για το πρόβλημά μας, για κάθε λύση που μας προτείνει εμείς έχουμε ένα «αλλά». Μερικές φορές η υπερβολή αυτής της σκέψης μπορεί να οδηγήσει στην καταστροφολογία.

Βιαστικά συμπεράσματα

Αυτό το κάνουμε όλοι πολύ συχνά. Αντί να εξετάσουμε όλα τα δεδομένα και να βγάλουμε λογικά συμπεράσματα, βλέπουμε ένα συγκεκριμένο συμπέρασμα και βρίσκουμε τα δεδομένα που το υποστηρίζουν.

Δηλώσεις «πρέπει»

Όταν χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας πολύ φράσεις που περιέχουν «πρέπει» τότε έχουμε την τάση να δεχόμαστε ή να βάζουμε πολύ αυστηρούς κανόνες στον εαυτό μας. Δεν είμαστε ευέλικτοι και έχουμε πολύ υψηλές απαιτήσεις.

Ταμπέλες

Βάζοντας ταμπέλες στον εαυτό μας και τους άλλους, τείνουμε να βλέπουμε τον καθένα με ένα συγκεκριμένο και προκαθορισμένο τρόπο, μπαίνοντας σε ρόλους που μας δυσκολεύει να δούμε τους ανθρώπους για το πώς πραγματικά είναι, ή να μας δουν οι υπόλοιποι όπως πραγματικά είμαστε. Για παράδειγμα, «Είναι άχρηστος, δεν θα καταφέρει ένα καλό αποτέλεσμα».

 

Αφού αναγνωρίσουμε τι από τα παραπάνω αξιοποιούμε συχνα, αξίζει να το αμφισβητήσουμε. Αξίζει να βάλουμε ένα ερωτηματικό στον εαυτό μας, ώστε να ανοίξουμε ένα παράθυρο με φως και από την άλλη πλευρά που ως τώρα δεν έχουμε αξιοποιήσει.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *